Munting Hiling ni: Jay Vibas Estrera

(Replika sa tula ni Fernando Monleon na Alamat ng Pasig)

I.
Pusong lumuluha, Pusong humihikbi.
Damdami'y ikinubli.
Upang di masilayan, luhang pumapatak.
Sa musmos kong puso, na nadurog at nawasak.
Siphayo!, siphayo!
Kailan ka sa aki'y, tuluyang lalayo..

II.
Sa t'wing naririnig, lamyos ng iyong tinig.
Pusoy naantig!
T'wing bibigkasin mo, ang aking pangalan.
Kaluluwa ko sinta'y, idinuduyan.
Subalit nasaan?
Binilanggo ka, sa iyong nagdaan..

III.
Nakaw na sandali'y sapat na sa akin
Kahit ako'y hirap.
Sayo'y umaasa't nagmamahal pa rin.
Pero dahil puso mo'y inaalipin..
Lahat tatanggapin.
Alaala mo'y, tuluyang buburahin..

IV.
Subalit ang sarili'y, sadyang di maiwasan.
Nas'an ang hangganan?
Sinubok kitang, iwaglit sa isipan.
Pero bigo, di malimot nang tuluyan.
Oh! Buhay kay pait!
Tadhana saki'y, sadyang napakalupit.

V.

Sa ilalim, ng kislap ng mga bit'win.

Puso'y humihiling
.Gunitang saklap, sa limot ay lunurin.

At sa agos ng buhay, tuluyang anurin.
Ngunit hanggang kailan?
Kung puso ko man, ayaw kang kalimutan.

VI.
Sa ilalim pa rin ng kislap ng mga bit'uin.
Pusong mahiyain.
Tumangis sa loob, ang kipkip na lihim.

Umaasang ang hikbi'y buwa'y maulinag.

Kahit silayan lang.

Nang pag-ibig mo'y maangkin ng lubusan...